Comments on: Dritëheshtje – Thuajse asgjë mbi thuajse gjithçka

By: Eva

Eva — Sun, 04 Jul 2010 15:01:59 +0000

E dashur Elvira,
eshte e djele pasdite me vape e zagushi njeheresh. Me te paktin oksigjen perceptoj vec nje nevoje, ate te jem diku tjeter, qofte edhe ne fantazi. Dhe ne fakt nje shperngulje ne nje vape te tille vec ne fantazi eshte e realizueshme, prej ndonje libri a prej internetit. Keshtu erdha tek faqja jote per te lexuar nje lajm te mrekullueshem mbi botimin e librit tend te ri ne tetor. Nje titull qe zgjon kuriozitet e shume pyetje: eshte e vogel, eshte e perkryer, per cilen lufte eshte fjala? Per ate te Kosoves fjala vjen? Per ndonje me aktuale? Apo behet fjale per ndonje lufte ne sensin figurativ? A thua te jete ndonje lufte ne cift p.sh.?
Hm, deri ne tetor per nje pergjigje???!!! Mire se vapa do kete kaluar, kurioziteti edhe mund te jete tejkaluar, po padurimit si t’ia bej?
C’te them, me qejf, po me mezi po pres ama!!!!
Te pershendes, Eva

By: Kamela Guza

Kamela Guza — Sat, 20 Feb 2010 11:26:33 +0000

E dashur Elvira,
jam e lumtur qe po shkruaj ne shqip.
Tani jam ne nje moment shume te shpejte. Me vjen keq qe nuk mund te zgjatem me tej, po nuk mund te mos e them nje fjale:…e duket se dicka po leviz. Kisha te njejten ndjesi kur lexova letren drejtuar Berluskonit. Po tani e ndiej me fort.
Do te degjohemi se shpejti.
E adhuroj fjalen “Driteheshtje”. Eshte me nje pasuri te pamatshme per mua.
Te pershendes perzemersisht.
Kamela

By: Elvira Dones

Elvira Dones — Fri, 19 Feb 2010 01:32:28 +0000

E dashur Anjeza,
è notto fonda a Washington e sapo lexova për sulmin e kryeministrit shqiptar Sali Berisha mbi personin tim. Dhe ndihem e trishtuar për të: njeriu në fjalë nuk e kupton asfare se çfarë autogoli ka bërë me këtë “pështymë” të tijën, non riesce nemmeno a capire il danno che ha fatto e fa, regolarmente, a se stesso, alla sua coalizione e prima di tutto al suo/nostro paese. Ma di quest’ultimo credo che gliene freghi ben poco.

By: Elvira Dones

Elvira Dones — Mon, 15 Feb 2010 16:30:51 +0000

E dashur Eva,
mirëseerdhe. Je vizituesja e parë që le një koment, ndaj nuk mund të të mos përgjigjesha menjëherë. Do kthehem tek ti më vonë, te premtoj. Sot është një ditë e pazakonshme për nga ngarkesa e intensiteti. Ajo që kem për zemër në këtë blog është krijimi i një bashkebisedimi të hapur, mes njerëzish të vullnetit të mirë… E mandej, sa për të cikur kureshtjen, kush tha se nuk jam duke shkruar në shqip?
Së shpejti, pra.

By: Eva

Eva — Mon, 15 Feb 2010 12:09:22 +0000

E dashur Elvira,
me shumë kënaqësi e prita blogun tënd në shqip. Jo prej ndonjë ndjenje të theksuar patriotizmi, iu gëzova shqipes, por thjesht prej një nevoje për komoditet. Sepse megjithëse shpesh më ka lënë ne baltë, tek kërkoj një fjalë a tjetër ta përkthej në këtë gjuhë, jo vetëm që nuk i mbaj mëri, por edhe i jam mirënjohëse kur herë të tjera nuk më duhet të vras mendjen, a shkruhet me dopio “p” kjo fjalë apo me një. Pra le të them se iu gëzova shumë mundësisë së asaj lehtësisë që të ofron familjariteti e që e shijon pa shumë komente. Ka sidoqoftë edhe një arsye madhore për të cilën iu gëzova blogut tënd në shqip. Ti nuk ke shkruar më në shqip e mua kjo më ka munguar. Shqipja jote ështe e veçantë e prekshme dhe e depërtueshme, aq sa më duket sikur jam shprehur vetë a sikur të përshkruarën e kam përjetuar vetë. Një eksperienzë magjike, siç janë të gjitha ato të përjetuara me vemendje të plotë.
Titulli i blogut më frymëzoi menjëhere për t’u lëshuar pa ndonjë strukturë të caktuar por në të njëjtën kohë për t’u përmbajtur në diçka konkrete. Sot lexova versionin shqip të letres tënde të hapur ndaj Berlusconit. Me preku shumë dhe m’u duk një përgjigje e goditur, siç i thonë, i kishe vënë pikat mbi “i”. Kur dëgjova batutën e Berlusconit, pa arritur ta kategorizoj akoma atë që tha e ta gjykoj, më erdhën në mendje menjëherë ato vajzat e bukura në emër të të cilave e shkruaje letrën. Para se të aktivizoheshin filtrat e gjykimit të kthjellët, reagoi pra më shpejt nje emocion nga kujtesa e hershme. Kështu i ka renditur prioritetet e saj ndërgjegjia dhe mirë e ka bërë. Sigurisht që kjo renditje do ishte stabilizuar ndryshe tek unë e emocioni s’do ishte aq i menjëhershëm, sikur të mos kisha përjetimin magjik që përmenda më sipër, pas leximit të “Yjet nuk vishen kështu”.
E pra shumë më pëlqeu që munda të të shkruaj diçka mbi pothuajse gjithcka që më frymëzoi sot në shqip…aq sa edhe shtypjes së “ë-ve” nuk i përtova.
Përshëndetje nga Berlini